Seferihisar Türkiye'nin batısında ve Ege Bölgesi'nde yer almaktadır. İlçenin Ege Denizi'ne Kıyısı olmakla birlikte, ilçe merkezi denizden 5 km içerde bulunmaktadır. Seferihisar, Ege Denizi'ne doğru uzanan en büyük yarımada durumundaki Urla Yarımadasi'nın (1695 km) güneydoğu kıyılarında konumlanmıştır ve yüzölçümü 386 km2 dir. Seferihisar ilçesinin matematiksel konumu ise: 26°45'00" doğu; 27°01'30" doğu boylamları ile 38°17'00" kuzey ve 38°02'00" kuzey enlemleridir.

İzmir ilinin 28 ilçesinden biri olan Seferihisar, hem İzmir'in ilçeleri hem de Ege Denizi
ile çevrelenmiştir: Doğuda Menderes, kuzeyde Konak, Urla ve Güzelbahçe ilçeleri,
batıda Ege Denizi ve Urla ilçesi, güneyde tekrar Ege Denizi yer almaktadır.
Seferihisar ilçe merkezine İzmir kent merkezinden ulaşım, 2 şekilde sağlanabilir: Birincisi; kentin batısında Üçkuyular'da başlayan İzmir-Çeşme Otoyolu takip edilerek 18. km deki Seferihisar sapağından karayoluna girilir ve 18 km sonra ilçe merkezine varılır (Toplam 36 km). İkincisi; yine Üçkuyular' da başlayan İzmir-Çeşme karayolu takip edilir ve 22. km sinden ayrılarak 23 km sonra Seferihisar'a ulaşılmış olur (Toplam 45 km). Seferihisar ilçe merkezinin yakın çevresindeki yerleşmelere uzaklığı şöyledir:
YER
KM
Güzelbahçe
23
Konak (İzmir Kent Merkezi)
45
Urla
30
Çeşme
85
Doğanbey - Payamlı
23
Ürkmez
25
Gümüldür
28
Özdere
38
Selçuk
60
Menderes
45
Kuşadası
70
A.Menderes Havalimanı
40


SEFERİHİSAR TARİHÇESİ Seferihisar ilçesi topraklarinda en eski yerlesim yeri Teos olup,burasinin M.Ö. 2000 yillarinda Akalardan kaçan Giritliler tarafindan kuruldugu ve Karyalilarin bir kenti oldugu bilinmektedir.Böylece yöreye 4000 yildan bu yana yerlesildigi söylenebilir.

Seferihisar’in kurulusu hakkinda birkaç tez bulunmaktadir.Bunlardan ilkine göre;Seferihisar III.Pön Savaslari(Roma –Kartaca Savaslari)sirasinda Roma’ya yenilen Kartacali Anibal’in,Suriye Selefkoslarina siginmak üzere Anadolu’ya geçmesi (M.Ö.150-146) üzerine Roma donanmasi’nin Teos önlerinde Myonnesos açiklarinda Kartaca donanmasi ile savasirken,Romali General Tysaferin’in konaklama yeri olarak askerlerine insa ettirdigi üs olarak kurulmus ve Tysaferinopolis adi verilmistir.

Ikinci tez ise;M.Ö.7,yüzyilda Anadolu topraklari üzerinden,Roma’ya göçen,Hind-Avrupa irkindan Etrüskler tarafindan kurulduguna aittir.Anadolu’ya geldiklerinde kiyilara yeterince yaklasmak isteyen Etrüsksler’in Seferihisar’i önce bir konaklama yeri olarak kurduklari,sonra büyük bir kisminin Teos ve Sigacik limanlarindan yararlanarak Italya’ya göçtükleri,bir kisminin ise burada kaldigi ve Seferihisar’in da M.Ö.5.Yüzyilda güçlü bir kent oldugu ileri sürülmektedir.Seferihisar adinin Romali General Tysaferin’den geldigi,Selçuklulara kadar Tysaferin veya Tysaferinopolis olarak anildigi,Anadolu’nun Türklesmesi sirasinda adina eklenen hisar kelimesiyle Tysaferinhisar’a dönüstügü sanilmaktadir.Yüzyillar boyunca kullanilan bu ad,bugün Seferihisar olarak karsimizdadir.

Ege’nin diger yöreleri gibi Seferihisar’da da M.Ö.7,-5,yüzyillar arasinda Lidyalilar,Iranlilar,Atinalilar ve Ispartalilar hüküm sürmüstür.Daha sonra yöreye Iranlilar,Bergama Kralligi,Makedonyalilar,Eski Yunanlilar,Romalilar ve Bizanslilar egemen olmustur.

Seferihisar 1084 yilinda Selçuklu Komutani Emir Çakabey tarafindan alinmis,II.Haçli Seferi(1147-1149)sonrasinda,bölge Sultan Mesut tarafindan Selçuklu topraklarina katilmistir.Seferihisar,1308 yilinda Selçuklularin dagilmasi ile 1320 de Aydinogulari’nin egemenligine ardindan 1394 yilinda da Osmanlilarin eline geçmistir.1402 Ankara Savasi nihayetinde Mogollarin isgaline ugrayan bölge,1425 yilinda tekrar Aydinogulari’nin elindedir,ancak Cüneyt Bey’in ölümünden sonra Seferihisar artik Osmanlilarin olmustur.
Seferihisar 14,-15,-16, yüzyillarda Düce(Hereke)deki medresisiyle bir ilim ve kültür ocagi haline gelmistir.

Osmanli toprak bölünüsüne göre has arazi içersinde bulunan Seferihisar’in geliri III.Murat’in annesi Valide Sultan tarafindan,Mekkeye vakfedilmistir.Seferihisar 19,yüzyil baslarinda 20 bini askin nüfusa sahipken,köylerden çikan veba hastaligi nüfusu kirmis,Seferihar’in dört bes köyü ortadan kalkmistir.
Izmir 1850 yilinda,Aydin vilayeti’nin merkezi olunca,Seferihisar nahiyesi de 1884 yilinda Belediye olmustur. Ilçe merkezinde Selçuklular ve Osmanlilardan kalma camiler bulunmaktadır.Bunlardan; Turabiye Camii (1197) yılında Selçuklular tarafından yapılmış (1783-1784) yıllarında Osmanlılar tarafından bakıma alınıp yeniden ibadete açılmıştır. Osmanlı döneminde ise Güdük Minare Camii, Hidirlik Camii(1767-1768)ve Ulu Cami(1816-1817) inşa edilmiştir.Bu camilerin hepsi çesitli tarihlerde onarim gördüklerinden günümüzde de ibadete açiktirlar.Ayrica Osmanli Dönemin’den kalma ve bugün yikinti halde 2 hamam bulunmaktadir.

Seferihisar ve çevresinde tesbit edilen tarihi degerlerden biride tümülüslerdir.Bunlardan;Tepecik Mah.deki Güneslikent Tümülüsü,yaklasik 20 m.yüksekliginde,80 m.çapindadir ve yogun kaçak kazilara maruz kalmistir.Ayrica Hidirlik Mah.de birbirine yakin konumlarda 2 si tescilli,8 i tescilsiz,toplam 10 tümülüs yer almaktadir.

Seferihisar’da Cumhuriyet döneminde kayda deger bir olayda Kore Savaslari’na katilan Türk Kuvvetlerinin,ikinci kafileden itibaren,1951-1960 yillari arasinda on yil,hazirlik egitimini burada yapmis olmalaridir.

Seferihisar ilçe merkezinde Kurtulus Savasi’nda ve Cumhuriyet döneminde sehit düsenlere ait bir Sehitlik ile ilçe merkezi girisinde,Izmir Caddesi üzerinde Sehitler Çesmesi bulunmaktadir.

İdari Statü

:

İlçe

Bağlı olduğu il

:

İzmir

Komşuları ve uzaklıkları

:

Güzelbahçe 23 km, Urla 30 km, Menderes 45 km, Konak 45 km, Çeşme 85 km.

Yüzölçümü

:

386 km2

İlçe merkezinin deniz seviyesinden yüksekliği

:

28 m

Kıyı uzunluğu

:

27 km

2000 yılı toplam nüfusu

:

34761 kişi

2000 yılı ilçe merkezi nüfusu

:

17526 kişi

2000 yılı kırsal nüfus

:

17235 kişi

İlçeye bağlı olan köy sayısı

:

9 köy

İlçenin köyleri

:

Beyler, Çamtepe, Düzce, Gödence, İhsaniye, Kavakdere, Orhanlı, Turgut, Ulamış,

Toplam belediye sayısı

:

3

Belediyeler

:

Seferihisar Merkez, Doğanbey-payamlı, Ürkmez

İlköğretim okulları ve öğrenci sayısı

 :

9 okul, 3116 öğrenci

İlköğretim öğretmen sayısı

:

170

Ortaöğretim okulları ve öğrenci sayısı

:  

Ortaöğretim öğretmen sayısı

:  

Yükseköğretim okulları

:

DEÜ Beden Eğitimi ve Spor Y.O.(inşaatı sürüyor)

Sağlık kurumları (İlçe Merkezi)

 :

1 Devlet Hastanesi


SAĞLIK

Seferihisar’ a saglik hizmeti veren en büyük ve en önemli kurum Devlet Hastanesidir. Ilçe merkezinde ise Cihan Dede Saglik Ocagi, Sigacik Mahallesinde ise Sigacik Saglik Ocagi  ile 2 adet özel Dispanser ve 9 adet eczane ile hizmet vermektedir.


KÜLTÜR

Seferihisar; etrafi zeytin  agaçlari  ile çevrili, tarihi ve turistik  bir ilçedir. 12 IYON kentinden biri olmasi dolayisiyla,  Anadolu’dan  Italya-Roma’ya göç eden  Etrüskler tarafindan kuruldugu tahmin edilmektedir. Anadolu’dan gelip Seferihisar’in  Teos ve Sigacik limanlarini kullanan Etrüskler bu limanlari yerlesme yeri olarak kullanmislardir.

Tarihte  PÖN Savaslari olarak adlandirilan Roma-Kartaca  Savaslari sirasinda  Romali General Tysaferinos’ un askerleri yöreye  yerleserek burayi “TYSAFERINOPOLIS” olarak  adlandirirlar. Seferihisar yöresinde  M.Ö. 7.nci Yüzyil ile 5. ci Yüzyillari arasinda  sirasiyla Lidyalilar,  Iranlilar, Atinalilar ve Ispartalilar hüküm sürmüslerdir. Daha sonra yörede Bergama Kralligi, Iranlilar, Romalilar, Yunanlilar, Makedonyalilar ve Bizanslilar  egemen olmuslardir.
Tysaferinapolis, Türklerin eline geçtikten sonra  M.S. 12-13 Yüzyillarinda  Selçuklularin, 14.ncü Yüzyilda  Aydinogullari ve Osmanlilarin, 15.nci Yüzyilda  Timur Imparatorlugunun eline geçtikten sonra  tekrar Aydinogullari ve Osmanlilarin eline geçmistir. 1919-1922 döneminde Yunanlilarin isgalinde tutulan Seferihisar  11 EYLÜL 1922 de kurtarilmistir. Sorumluluk bölgemizde  Antik Teos Kenti ve Sigacik Kalesi olmak üzere iki tarihi yapi ile plaj ve piknik yerleri mevcut olup, turistik öneme haizdir.

EKONOMİ

Seferihisar ilçesi genelinde ekonomik faaliyetlerin temelini tarım ve onun içerisinde de zeytincilik oluşturmakta iken, narenciye ve enginar yetiştiriciliği ile süs bitkileri ağırlıklı seracılık, hayvancılık son yıllarda önemli gelir kaynağı olmaya başlamıştır. Öte yandan balıkçılık devam ederken, turizm; günümüzde ilçe ekonomisine katkı veren en önemli sektörlerdenbiri haline gelmiştir. Nüfusun % 80'i tarımla uğraşmaktadır.İlçenin sanayi ve ticaret hayatında çeşitli alanlarda faaliyet gösteren işletme, fabrika, atölye ve imalathaneler bulunmaktadır. Bunları saymak gerekirse; İlçe merkezinde tanzim et satış mağazası ve otobüs işletmesi olmak üzere 2 adet belediye iktisadi teşekkülü , 11 adet un fabrikası, 9 adet mandıra, 8 adet zeytinyağı fabrikası, 11 adet yaş meyve-sebze paketleme işletmesi, 2 adet beşer tonluk süt toplama merkezi, 50 adet marangoz imalathanesi, 10 adet soğuk demir atölyesi, 6 adet alüminyum ve 4 adet plastik imalathanesi bulunmaktadır. Narenciye paketleme tesislerinde işlenen ürünler ihraç edilmekte, diğer imalathane ve atölyeler ise ancak ilçe ihtiyaçlarını karşılamaktadır.